Sobota, 21 maja 2022

Ten facet napisał list zrywający z alkoholem - i to jest w zasadzie moje życie.

27 marca 2022

Jeśli jesteś na odwyku, istnieje duże prawdopodobieństwo, że kiedyś uważałeś narkotyki lub alkohol za najlepszego przyjaciela, kochanka lub jedyną rzecz, która wypełniała Twoją pustkę w chwilach bólu i rozpaczy. To, co kiedyś uważaliśmy za oszustwo, zwodzenie lub niepewność innych - wtedy uważaliśmy, że dana substancja jest naszym jedynym prawdziwym sprzymierzeńcem. W końcu, jeśli mamy szczęście, wyciągamy głowę z piasku i uświadamiamy sobie, jak wielu ludzi wokół nas krzywdzimy.

Jason Hyland, pisarz i autor książek, zabiera nas w tę podróż podczas przejażdżki kolejką górską, w której opowiada o swoim romansie i przyjaźni z alkoholem.

Łamanie zasad i serc

Wiem, że za mną tęsknisz, kolego. To jest najdłuższa nasza rozłąka. Pierwszy tydzień bez Ciebie był okropny. Budziłem się zlany potem i drżałem ze strachu, że to może być prawdziwy koniec naszych dziesięcioletnich zalotów. Zaczęliśmy jak każda inna przyjaźń, spotykając się w weekendy lub przy specjalnych okazjach. To, że spędziliśmy razem naprawdę wspaniałe chwile, jest pewne. Łamanie zasad i serc, ucieczka przed prawem, trzykrotne przekroczenie dozwolonej prędkości na autostradzie i niekończący się śmiech z naszego buntowniczego życia, które prowadziliśmy razem. Z pewnością nigdy nie zapomnę naszych wspólnych chwil, obiecuję wam to.

Wkrótce nasze weekendowe wyprawy zamieniły się w nocne spotkania. We wtorkowe wieczory graliśmy w rzutki, a że nie da się grać w rzutki samemu, więc zabrałem cię ze sobą. Potem zaczęliśmy spotykać się w każdy czwartek wieczorem, żeby wcześniej rozpocząć weekendy. Powoli stawaliśmy się najlepszymi przyjaciółmi; dzięki Tobie moje życie stawało się lepsze. Byłaś moją jedyną przyjaciółką, która zawsze była przy mnie, która nigdy się ze mną nie kłóciła i dzięki której czułam się komfortowo, akceptując życie, które razem zbudowałyśmy.

"Dziewczyny przychodzą i odchodzą... Staliśmy się nierozłączni".

Wyglądało na to, że każda moja dziewczyna była bardzo zazdrosna o czas, który spędzaliśmy razem. Niezliczone noce spędzone na słuchaniu, jak płaczą gniewnymi łzami i próbują rozdzielić mnie i Ciebie, nie miały większego wpływu na nasz wciąż budujący się związek. Dziewczyny przychodzą i odchodzą, ale ja wiedziałem, że łączy nas wyjątkowa więź, która ma trwać wiecznie, i nie zamierzałem pozwolić, by jakakolwiek dziewczyna stanęła nam na drodze do tego celu.

Pamiętasz, jak zamieszkałaś ze mną na stałe? Ach, te dni chwały, kiedy nic innego się nie liczyło. Zacząłem nawet zabierać Cię ze sobą do pracy każdego ranka. Nie mogłem pozwolić, żebyś spała cały dzień, a potem musiała czekać do obiadu, żeby się zobaczyć. Moi współpracownicy musieli pomyśleć, że mam naprawdę słaby pęcherz, skoro tyle razy z pewnością widzieli, jak wstaję i wychodzę z biura. Nie wiedzieli, że potajemnie spędzam z Tobą czas w NASZYM Jeepie, słuchając radia sportowego. I tak, nazywam go naszym jeepem, ponieważ nigdy nie wybrałem się na przejażdżkę bez Ciebie u mego boku. Staliśmy się naprawdę nierozłączni.

Lekarze w końcu próbowali interweniować, zabierając mnie od Ciebie na wiele dni. Nie raz, nie dwa, nie trzy, ale w sumie siedem razy w ciągu jednego tylko roku. Mówiłem wszystkim innym: "Przepraszam, ale to mój najlepszy przyjaciel i nie mogę bez niego żyć". Potrząsali głowami z niedowierzaniem, wiedząc, jak niezdrowy jest nasz związek, bojąc się, że może stać się śmiertelny. Kiedy w końcu wypuścili mnie do domu, od razu pobiegłam do Ciebie i wróciliśmy do naszych wspólnych dróg.

Wreszcie sama

Jak mogłam zapomnieć o uczuciach mojej matki wobec naszej nierozerwalnej więzi? Traktowała to jak związek z liceum, jakby to była jakaś obsesja. Po prostu nie zdawała sobie sprawy z tego, jak silna była nasza wspólna więź. Myślałam, że po prostu postępuje po matczynemu i nie chce, żeby jej jedynemu dziecku stała się krzywda. Powiedziałam jej więc, że się wyprowadziłeś i że spotykamy się tylko od czasu do czasu. Ale kiedy przychodziłam do niej, od razu wiedziała, że nadal spędzam z Tobą czas i patrzyła na mnie z obrzydzeniem. Znowu miałam wrażenie, że robi to, co zrobiłaby każda matka, która obawia się o bezpieczeństwo swojego dziecka. Współpracowała nawet z lekarzami i pielęgniarkami, a oni wszyscy naraz rzucili się na mnie. Po wyrazie ich twarzy można było poznać powagę chwili - była to desperacja. Nadal jednak nie rozumiałam, w czym tkwi problem z naszą rosnącą przyjaźnią? Wypełniałeś mnie w środku, kiedy byłem pusty, czego ani oni, ani nikt inny nie potrafił zrobić. W końcu wszyscy zostawili nas w spokoju, a my wreszcie mieliśmy wolność. Skończyły się telefony. Nie było więcej SMS-ów. Dopóki byłam z Tobą, nie mogłam się już z nimi spotykać.

"Nic innego się nie liczyło".

Pamiętasz, jak po ponad czterdziestu latach związku w końcu odebrałeś życie mojemu ojcu? Nasza więź była zbyt silna, żeby to się mogło stać, więc wiedziałam, że nigdy mi tego nie zrobisz. Staliśmy się sobie bliżsi niż kiedykolwiek, spędzając każdą sekundę z Tobą u mego boku, niezależnie od pory dnia. Nie było już żadnej dziewczyny, która by nam przeszkadzała, żadnej pracy, do której trzeba było iść, ani żadnej rodziny, z którą trzeba było sobie radzić. Wszyscy byli całkowicie pozbawieni nadziei, że będziemy BFF do samego końca. Ich ciągłe przypominanie o tym, co najlepszy przyjaciel mojego taty zrobił jemu i innym przyjaciołom, powoli zanikało. Wszyscy w końcu zaakceptowali naszą przyjaźń taką, jaka była - niezniszczalną. Nic innego nie miało już dla mnie znaczenia, dopóki miałem Ciebie.

Życie toczyło się bez przeszkód, a dni zamieniały się w miesiące. Mieliśmy swoją rutynę i trzymaliśmy się jej. Zaraz po przebudzeniu musiałem natychmiast Cię znaleźć. Nie mogłem zacząć dnia bez Ciebie. Zamykaliśmy wszystkie drzwi, zaciągaliśmy zasłony i zrzucaliśmy z siebie wszystkie życiowe obowiązki, abyśmy mogli być razem na zawsze.

Po kilku miesiącach monotonii zdałam sobie sprawę, że stajesz się drogim przyjacielem, którego trzeba mieć przy sobie na śniadanie, obiad i kolację. Ale żadna osoba nie mogła stanąć między nami, więc nie zamierzałem pozwolić, aby pieniądze stanęły nam na drodze. Wiedziałem, że muszę mieć Cię zawsze przy sobie, więc robiłem wszystko, aby zapewnić, że nasz wspólny czas nigdy się nie skończy. Zabierałem cię ze sobą w nocy i przeszukiwaliśmy kolejne dzielnice w poszukiwaniu twoich pustych przyjaciół. Gdy tylko zapełniliśmy tył naszego jeepa, wiedzieliśmy, że czeka nas kolejny dzień spędzony razem. I powtarzaliśmy to dzień po dniu. Ale zaczynałem być zmęczony tym poniżającym procesem, który mnie wykańczał. Miałem więc rozwiązanie. Wiedziałem, że moja rodzina nigdy nie pomoże nam pozostać razem, więc wymyśliłem plan, jak ich odzyskać i pozwolić nam pozostać razem.

Samotność stała się codziennością

Znalazłem pieniądze, dużo pieniędzy, i brałem je, gdy nikt nie patrzył. Plan zadziałał znakomicie! Jednak z każdym dniem Twoje towarzystwo coraz mniej wypełniało moje wnętrze. A czy widziałeś, co zrobiłeś ze mną fizycznie? Nie przygarnęłam Cię i nie pozwoliłam Ci przebywać ze mną każdego dnia przez ostatnie pięć lat tylko po to, abyś sprawił, że poczuję się gorzej sama ze sobą. Nigdy nie powiedziałeś mi o brzuchu, który zamierzałeś mi dać. Nigdy nie mówiłeś, że im więcej będziemy się spotykać, tym trudniej będzie mi oddychać. Że będzie to miało wpływ na tak proste rzeczy, jak wchodzenie po schodach czy zmywanie naczyń. Ale ja nadal nie mogłam pozwolić Ci odejść. Byliśmy ze sobą zbyt długo, żeby teraz się poddać, więc kontynuowałem. Rachunki wciąż rosły, samotność stała się codziennością, te same ubrania przylegały do mojego ciała dzień po dniu, moje zęby stawały się coraz bardziej spróchniałe, a nawet brzuchy moich psów zaczęły się powiększać. Co one ci takiego zrobiły, że nie pozwalasz mi nawet wychodzić z nimi na spacer?

Gdybym próbował skrócić czas spędzany z Tobą, czułbym się jeszcze gorzej, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz. Całkowicie zawładnąłeś moim życiem, trzymając w ręku całą władzę. Każda rzecz, którą robiłem, była dla Ciebie. A teraz ci sami ludzie, od których odcięłam się dla Ciebie, nagle chcieli ze mną rozmawiać. Ich kupka pieniędzy nie wyglądała tak, jak powinna. Spadła na samo dno, a ja wkrótce poszedłem w jej ślady.

Wygrałeś. Koniec gry.

Tak jak Wilson zrobił to z Hanksem

Ale wtedy stało się coś cudownego. Ze wszystkich rzeczy, które odebrałeś mi przez lata, i z całej siły, jaką posiadałeś, zapomniałeś o jednym. Jestem dzieckiem Bożym, a On w końcu przebił się przez niekończącą się kupę gówna, którą razem zbudowaliśmy, zwaną moim życiem. Jego słowa były proste, ale potężniejsze niż wszystko, co kiedykolwiek mogłeś mi zrobić. Położyłem się spać tej nocy, wiedząc, że po przebudzeniu w końcu pożegnam się z tobą na zawsze.

Dlatego następnego dnia, przed ostatecznym pożegnaniem, zrobiłem coś, czego nie udało mi się zrobić przez wiele, wiele lat. Powiedziałem mojej rodzinie prawdę. Nie było już żadnych kłamstw. Każda łza, którą powstrzymywałem, bo bałem się Twojego gniewu, spłynęła po moich policzkach. Wreszcie poczułem się wolny. Wtedy zdarzył się kolejny cud. Moja rodzina zaakceptowała mnie i chciała mi pomóc. Ta sama rodzina, która, jak się wydawało, oddaliła się, tak jak Wilson od Hanksa, ale na szczęście dla mnie moja tratwa w porę ich dogoniła. Zdali sobie sprawę, że władza, jaką nade mną sprawowałeś, była o wiele większa niż nasza wszystkich razem wziętych. Zdali sobie sprawę, że kontrolujesz całe moje życie. Zrozumieli, że wszystko, co robię, robię dla Ciebie. Wiedzieli, że cały czas planowałeś odebrać mi życie. I wiedzieli, że ja sam nie jestem w stanie powstrzymać Cię przed osiągnięciem tego celu.

Zapakowałem cię do mojego jeepa i pojechaliśmy. Wiedziałeś, że coś jest na rzeczy, kiedy zabrałem Cię na plażę, samego. Spędziliśmy tam wiele wspaniałych chwil, ale wszystko to miało w końcu odejść w niepamięć, na dobre. Po naszej ostatniej wspólnej chwili zrobiłem jeszcze jedną rzecz, której nie robiłem od wielu lat, coś, czego nie udało mi się zrobić od dnia naszego pierwszego spotkania, prawie dwadzieścia lat temu. W końcu uwolniłam się z Twojego nieskazitelnego uścisku i patrzyłam, jak fale oceanu Cię zabierają. Na zawsze.